Home

WOMB Websites:

boutman.com

(img © wide)

boutmanblog.com

antillia.be (school)

vercnocke.com

womb.be (you are here already! 😉 )

               

 

Boutman

Raratonga, familiegeschiedenis

About

The First WOMB looked like this, and it can still be visited!

Imagine a place where you can have everything you need, everything you want, immediately,  and without asking, and all this for free… I know such a place, we all know it, we all have been there: it’s our mother’s Womb.  So there is some truth in: “Heaven is a place on Earth”!  But let’s expand this idea: consider now the Universe and beyond as one giant Womb… isn’t that magic?

Drone footage of header video by PJ Ardies.

WOMB

Enclosed I roam from star to star,
I travel endlessly, I whisper and
my breath unfolds behind me as
a vale, a shooting star, a comet
on its way and growing, growing
with each light-year passing by,
O yes, there is much pleasure in this
roaming , it is creation of a Master
Plan and still this roaming is
continuing, and when from time
to time I reach the boundaries of
my confinement, I feel a sudden
shiver, as if some unseen Hand is
there to push me back, or could it
be the vale behind that keeps on
coming back, I wonder. So here I
am, inside and out, no matter
how the journey goes, there always
will be worlds to enter and others
then to leave behind, the roaming
will continue , on and on, no
ending, no beginning, so is the
roaming in the Womb of Being,
the cavern of a Master’s plan.

About “the man behind” (or in!) The Womb, see:

Blog

“Drieman” in Knack

Knack Focus 01/04/2020 / Gert Meesters “Ferdinand Vercnocke, advocaat en dichter, werd na de Tweede Wereldoorlog veroordeeld omdat hij teksten had gepend voor ‘de meeste collaborerende publicaties’, aldus kleinzoon en stripauteur Wide Vercnocke. Toch is zijn Drieman een historische strip noch een klassieke familiegeschiedenis geworden. Dat is al van de eerste pagina’s duidelijk. In geen enkel …

“Drieman” in NRC Handelsblad

NRC Handelsblad (NL) online 26/03/2020 Stefan Nieuwenhuis Zoektocht naar verleden adembenemend in beeld gebracht Strips / In de poëtische graphic novel ‘Drieman’ probeert Wide Vercnocke te achterhalen wat zijn opa heeft bezield om te collaboreren met de Duitse bezetter. Drie mannen met dezelfde achternaam, drie opeenvolgende generaties. De jongste is een experimentele stripmaker, zijn vader …

“Drieman” in De Standaard

In “De Standaard” van 28 februari 2020 werd aandacht besteed aan het verschijnen van de nieuwste graphic novel van mijn jongste zoon Wide Vercnocke. (Videoverslag over de boekvoorstelling hiervan onderaan dit bericht). (Recensie & Interview door Jozefien Van Beek, foto’s: Jimmy Kets) Een overzicht: Binnenpagina’s “De Standaard der Letteren” Recensie: Oorlog, van vader op zoon …

Contact

You can also leave a comment in the “Guestbook” or in a specific blog post.

Antillia

Wij herkennen het verhaal.
De warme wind waait door de haren zoals de golven door de zee gekoesterd worden, zoals de woorden aan de ruimte tussen de zachte lijnen worden toevertrouwd.
Goed wonen is het hier, thuiskomen in vertrouwde haven.
En op en neer gaan wij en heen en weer, telkens opnieuw.
Verbaasd om zoveel strelen, en dan lopen wij, gekruld zijn onze zinnen, neigend naar elkaar.
De haren als een pels zijn wit, zij rusten, rusten in de warme wind gedragen door de jaren uit verre continenten.
Als specerijen zijn ze aangebracht.
Hier heb ik van gedroomd.
Van vogels die op het donkere hout een rustplaats zoeken, even komen aangevlogen terwijl ik speel met vuur, en stuur, ik stuur een rooksignaal naar sterren en ik voel me met een één verbonden.
En tellen hoeft niet meer.
Ik neem het alles eender, ik verdrink in letters en speel een woordenspel.
De boot vaart uit.
Soldaten zijn reeds lang vergeten.
Hou van me want zo heb ik je lief.
Een niet vergeten zal een eeuwigheid in druppels zijn.
En jullie, jullie allen kijken toe hoe ik verdrink.
Enkel het drinken zal ons dra verbinden.
Het wordt warmer.
Luister dan mee, luister dan mee om te vertellen.
En één en twee en drie. Wie zal het zeggen? Wie zal ons dragen?
Niet één keer heb ik nagedacht.
Niet één keer heb ik de woorden uitgesproken zonder het denken op te geven.
Wij dansen in de cirkel en wij treden niet naar buiten in dit licht.
Zoals de warme wind door onze haren waait, zo heb ik haar verloren.

Website “Antillia“: