Home

Womb

Enclosed I roam from star to star,
I travel endlessly, I whisper and
my breath unfolds behind me as
a vale, a shooting star, a comet
on its way and growing, growing
with each light-year passing by,
O yes, there is much pleasure in this
roaming , it is creation of a Master
Plan and still this roaming is
continuing, and when from time
to time I reach the boundaries of
my confinement, I feel a sudden
shiver, as if some unseen Hand is
there to push me back, or could it
be the vale behind that keeps on
coming back, I wonder. So here I
am, inside and out, no matter
how the journey goes, there always
will be worlds to enter and others
then to leave behind, the roaming
will continue , on and on, no
ending, no beginning, so is the
roaming in the Womb of Being,
the cavern of a Master’s plan.

About

The First WOMB looked like this, and it can still be visited!

Imagine a place where you can have everything you need, everything you want, immediately,  and without asking, and all this for free… I know such a place, we all know it, we all have been there: it’s our mother’s Womb.  So there is some truth in: “Heaven is a place on Earth”!  But let’s expand this idea: consider now the Universe and beyond as one giant Womb… isn’t that magic?

Blog

Kortenbergse Liefde

Een liedje over een liefdesgeschiedenis bij de huwelijksceremonie van Auke Dekempeneer & Wide Vercnocke (in het zonnetje!), gezongen én gecomponeerd door Thomas Swerts, backing vocals door “De Jonkers” (Bert Vercnocke – broer, Nand Vercnocke – broer, Bart P Malfliet, Maarten Vanermen, Anselm Vereertbrugghen en Olivier Dekempeneer) #aukepluswide #schuurfuif Kortenbergse Liefde Zagen elkaar soms op de …

Loodlijn

(I.M. Fleur, 2002~2017) Mag ik wat bij jou vertoeven, nog ietwat schuchter, zijdelings? Ik kijk de bloemen aan die al aan het verwelken gaan maar toch nog aanliggen bij jou, de afstand tussen ons wordt overbrugd door een plataan, hij spreidt zijn armen uit naar jou maar raakt je niet, hij reikt, hij neigt, een …

Contact

You can also leave a comment in the “Guestbook” or in a specific blog post.

Antillia

Wij herkennen het verhaal.
De warme wind waait door de haren zoals de golven door de zee gekoesterd worden, zoals de woorden aan de ruimte tussen de zachte lijnen worden toevertrouwd.
Goed wonen is het hier, thuiskomen in vertrouwde haven.
En op en neer gaan wij en heen en weer, telkens opnieuw.
Verbaasd om zoveel strelen, en dan lopen wij, gekruld zijn onze zinnen, neigend naar elkaar.
De haren als een pels zijn wit, zij rusten, rusten in de warme wind gedragen door de jaren uit verre continenten.
Als specerijen zijn ze aangebracht.
Hier heb ik van gedroomd.
Van vogels die op het donkere hout een rustplaats zoeken, even komen aangevlogen terwijl ik speel met vuur, en stuur, ik stuur een rooksignaal naar sterren en ik voel me met een één verbonden.
En tellen hoeft niet meer.
Ik neem het alles eender, ik verdrink in letters en speel een woordenspel.
De boot vaart uit.
Soldaten zijn reeds lang vergeten.
Hou van me want zo heb ik je lief.
Een niet vergeten zal een eeuwigheid in druppels zijn.
En jullie, jullie allen kijken toe hoe ik verdrink.
Enkel het drinken zal ons dra verbinden.
Het wordt warmer.
Luister dan mee, luister dan mee om te vertellen.
En één en twee en drie. Wie zal het zeggen? Wie zal ons dragen?
Niet één keer heb ik nagedacht.
Niet één keer heb ik de woorden uitgesproken zonder het denken op te geven.
Wij dansen in de cirkel en wij treden niet naar buiten in dit licht.
Zoals de warme wind door onze haren waait, zo heb ik haar verloren.