Roaming in the Womb of Being
Aangespoelde walvissen
knipperen aan en af,
speuren
naar levensresten,
spuiten nog
nauwelijks water op,
hier geen fonteinen
die de hoop van
overlevenden
besprenkelen,
enkel een woord dat
overblijft, gekerfd
in de voorvaderlijke
totempaal, en dat
getuigt van
blijvende aanwezigheid,
waar golven eens
en eeuwenlang
de drijfkracht boden
van een liefdeslied
rest nog de schaduw
van aanwezigheid.
Moleneinde, Kalmthout, zaterdag 15 oktober 2022, 15:24
Wij leven in een wankel evenwicht
op de rimpels van de tijd
die zich uitstrekken over
telkens nieuwe golven
van herinnering
sporen in het stof
van eeuwen
littekens gekerfd in
de vervelde schors
van bomen die naar
hemels reiken
en wortelen in het bloed
van steekgevechten
Wij leven in een wankel evenwicht
op de rimpels van de tijd
wegen waarin wij cirkels lopen
die zich uitdeinen, verder,
steeds verder van waar
de reis begon
en toch
steeds dichter,
dichterbij
(foto getrokken door Else, °1957- †2014, moeder van onze drie zonen, zomer 1990, hieronder Else, getrokken door mezelf, op het zelfde muurtje, op dezelfde dag)
(voor Helga en Liesje)
Dit zijn de kruiswegen
van geluk,
letters die links of rechts
neigen,
allen even vriendelijk,
wat maakt het uit
of wij elkaar al dan niet
verstaan,
er is een taal die van
geboorte spreekt,
we zijn ze niet vergeten,
en allen dragen wij
de brandstof die Haar voedt.
Dit weten en dit
niet vergeten is
als hemels manna dat hier
kwistig over ons wordt
uitgestrooid.
Wie ogen heeft, wie oren,
wie niets,
allen zullen zij ontvangen.
Esso Station Begijnendijk, dinsdag 4 oktober 2022, 11:00am > 11:11am